Adakah Anda Ada Soalan?

Pengurang air ialah campuran konkrit yang boleh mengurangkan jumlah air campuran dengan syarat kemerosotan konkrit pada asasnya sama. Ia boleh meningkatkan prestasi konkrit dengan ketara dan memainkan peranan penting dalam pengeluaran konkrit moden. Contohnya, menambah jumlah pengurang air yang sesuai kepada konkrit biasa boleh menjadikan konkrit lebih mudah untuk dicampur dan dituang, di samping meningkatkan kekuatannya.

Jenis pengurang air yang berbeza mempunyai bahan yang berbeza. Komponen utama pengurang air berasaskan lignin ialah lignin sulfonat; pengurang air berasaskan naftalena terutamanya terdiri daripada homolog naftalena atau naftalena yang disulfonasikan dan dipekatkan dengan formaldehid; pengurang air berasaskan asid polikarboksilik ialah surfaktan molekul tinggi dengan struktur berbentuk sikat yang disintesis melalui pempolimeran larutan dan kaedah lain daripada monomer tak tepu dengan kumpulan asid sulfonik, kumpulan karboksil, kumpulan amino dan rantai sisi polioksietilena.

Fungsi utama pengurang air adalah untuk mengurangkan penggunaan air, manakala fungsi utama agen kekuatan awal adalah untuk mempercepatkan perkembangan kekuatan awal konkrit, yang sesuai untuk pembinaan musim sejuk dan adegan lain; perencat melambatkan masa penetapan konkrit dan digunakan untuk penuangan konkrit isipadu besar, dsb.; agen penahan udara memasukkan gelembung kecil ke dalam konkrit untuk meningkatkan rintangan fros dan kebolehtelapan konkrit. Setiap campuran memainkan peranan unik sebagai tindak balas kepada keperluan prestasi konkrit yang berbeza.

Jenis pengurang air yang biasa termasuk pengurang air berasaskan lignin, pengurang air berasaskan naftalena, dan pengurang air berasaskan asid polikarboksilik. Pengurang air berasaskan lignin adalah pengurang air biasa dengan harga yang agak rendah; pengurang air berasaskan naftalena adalah pengurang air berkecekapan tinggi dengan kadar pengurangan air yang tinggi; pengurang air berasaskan asid polikarboksilik adalah generasi baharu pengurang air berprestasi tinggi dengan kelebihan seperti kadar pengurangan air yang tinggi dan pengekalan slump yang baik.

Kadar pengurangan air bagi pengurang air berasaskan lignin secara amnya adalah 8% - 15%; kadar pengurangan air bagi pengurang air berasaskan naftalena adalah 15% - 25%; kadar pengurangan air bagi pengurang air berasaskan asid polikarboksilik agak tinggi, mencapai 25% - 40% atau lebih tinggi. Kadar pengurangan air khusus juga akan berbeza-beza bergantung pada faktor seperti kualiti produk, dos, dan keserasian dengan simen.

Pengurang air berasaskan asid polikarboksilik mempunyai kadar pengurangan air yang tinggi, yang boleh mengurangkan nisbah air-simen konkrit dengan berkesan dan meningkatkan kekuatan konkrit dengan ketara. Ia mempunyai rintangan kemerosotan yang baik, yang boleh mengekalkan prestasi kerja konkrit yang baik untuk jangka masa yang lama, dan sesuai untuk pengangkutan jarak jauh dan projek pembinaan jangka panjang. Di samping itu, pengurang air asid polikarboksilik mempunyai prestasi alam sekitar yang baik, pencemaran yang rendah dalam proses pengeluaran, dan memenuhi keperluan bangunan hijau moden.

Peranan utama pengurang air dalam konkrit adalah: mengurangkan penggunaan air, sambil mengekalkan nisbah air-simen tidak berubah, ia dapat meningkatkan kekuatan konkrit; sambil mengekalkan kekuatan tidak berubah, ia dapat mengurangkan jumlah simen dan mengurangkan kos. Pada masa yang sama, ia juga dapat meningkatkan prestasi kerja konkrit, menjadikan konkrit lebih mudah dicampur, diangkut dan dituang, dan meningkatkan kecekapan pembinaan. Contohnya, dalam konkrit yang dipam, pengurang air dapat menjadikan konkrit mempunyai kebolehpam yang baik dan mengurangkan penyumbatan paip.

Molekul pengurang air mempunyai kumpulan hidrofilik dan kumpulan hidrofobik. Apabila pengurang air ditambah ke dalam konkrit, kumpulan hidrofobiknya akan terserap pada permukaan zarah simen, manakala kumpulan hidrofilik pula menghala ke larutan akueus, supaya permukaan zarah simen membawa cas yang sama, menghasilkan tolakan elektrostatik, dan zarah simen tersebar, sekali gus melepaskan air yang dibalut oleh zarah simen untuk mencapai kesan pengurangan air. Di samping itu, kumpulan hidrofilik molekul pengurang air juga boleh membentuk filem air yang stabil dengan molekul air, seterusnya meningkatkan kebendairan konkrit.

Pengurang air mengurangkan nisbah air-simen konkrit, menjadikan struktur dalaman konkrit lebih padat, sekali gus meningkatkan petunjuk ketahanan konkrit seperti kebolehtelapan, rintangan fros dan rintangan hakisan. Contohnya, penggunaan pengurang air dalam konkrit hidraulik boleh mengurangkan jumlah air yang memasuki konkrit dengan berkesan, meningkatkan kebolehtelapannya dan memanjangkan hayat perkhidmatan struktur konkrit.

Dos pengurang air biasanya ditentukan berdasarkan eksperimen. Secara amnya, dos pengurang air lignin ialah 0.2% - 0.3% daripada jisim simen; dos pengurang air naftalena ialah 0.5% - 1.0% daripada jisim simen; dos pengurang air asid polikarboksilik ialah 0.1% - 0.3% daripada jisim simen. Walau bagaimanapun, dos sebenar harus mengambil kira faktor-faktor seperti jenis simen, ciri-ciri agregat, keperluan reka bentuk konkrit, dan sebagainya. Dos optimum harus ditentukan melalui percubaan pengadunan konkrit untuk memastikan konkrit mencapai prestasi yang dijangkakan dan kosnya berpatutan.

Pengurang air boleh ditambah ke dalam konkrit melalui pra-campuran, pasca-campuran, dan campuran bersama. Kaedah pra-campuran adalah dengan menambah pengurang air ke dalam pengadun bersama-sama bahan kering seperti simen; kaedah pasca-campuran adalah dengan menambah pengurang air selepas konkrit dicampur untuk tempoh masa tertentu; kaedah campuran bersama adalah dengan melarutkan pengurang air dalam air terlebih dahulu dan kemudian memasukkannya ke dalam pengadun bersama-sama air. Kaedah pasca-campuran boleh memainkan peranan pengurang air dengan lebih baik, terutamanya untuk pengurang air asid polikarboksilik, yang boleh mengurangkan kehilangan slump dengan berkesan.

Jenis dan kualiti simen mempunyai pengaruh yang besar terhadap kesan penggunaan pengurang air. Simen yang berbeza mempunyai kebolehsuaian yang berbeza terhadap pengurang air. Simen dengan keserasian yang baik dengan pengurang air harus dipilih melalui ujian. Penggredan dan kandungan lumpur agregat juga akan mempengaruhi kesan pengurang air. Kandungan lumpur yang terlalu tinggi akan mengurangkan keberkesanan pengurang air. Oleh itu, agregat harus memenuhi keperluan piawaian yang berkaitan, dan cuba menggunakan agregat dengan penggredan yang baik dan kandungan lumpur yang rendah.

Sebab-sebab yang mungkin adalah dos pengurang air yang berlebihan, nisbah campuran konkrit yang tidak betul, atau keserasian yang lemah antara simen dan pengurang air. Penyelesaiannya adalah dengan menguji dos pengurang air terlebih dahulu, dan jika perlu, kurangkan dos dengan sewajarnya; laraskan semula nisbah campuran konkrit untuk memastikan parameter seperti nisbah pasir adalah munasabah; jika terdapat masalah dengan keserasian simen dan pengurang air, cuba ubah jenis simen atau laraskan jenis pengurang air untuk mencari kombinasi terbaik melalui eksperimen.

Sebabnya mungkin kerana kelajuan penghidratan simen terlalu cepat, prestasi pengekalan slump pengurang air tidak mencukupi, atau suhu ambien terlalu tinggi. Langkah-langkah yang boleh diambil ialah: memilih simen dengan kelajuan penghidratan yang lebih perlahan; menggunakan pengurang air dengan prestasi pengekalan slump yang baik, seperti produk pengekalan slump dalam pengurang air asid polikarboksilik; apabila membina dalam persekitaran suhu tinggi, ambil langkah-langkah seperti mengurangkan suhu bahan mentah konkrit dan memendekkan masa pengangkutan konkrit. Dos pengurang air juga boleh ditingkatkan dengan sewajarnya, tetapi ia perlu ditentukan melalui eksperimen.

Apabila pengurang air dan simen tidak serasi, mungkin terdapat kehilangan kemerosotan konkrit yang berlebihan, pembekuan yang tidak normal (penggumpalan pantas atau pembekuan perlahan), fenomena "perebutan bawah" pada permukaan konkrit (iaitu sebahagian daripada buburan simen dipisahkan daripada agregat dan ketulan keras terbentuk di bahagian bawah), dan sebagainya, yang menjejaskan prestasi pembinaan dan kualiti konkrit dengan serius.

Pertama, jalankan ujian kebolehsuaian simen dan pengurang air untuk menapis kombinasi simen dan pengurang air yang sesuai. Jika masalah ketidakserasian berlaku, anda boleh cuba melaraskan dos dan kaedah penambahan pengurang air, seperti kaedah pasca pencampuran; anda juga boleh menambah jumlah penstabil yang sesuai pada konkrit atau melaraskan nisbah campuran konkrit untuk meningkatkan prestasi kerjanya. Jika masalah masih tidak dapat diselesaikan, anda perlu mempertimbangkan untuk menggantikan produk simen atau pengurang air.